G39 ἅγιον
zuiver, zonder zonde, heilig
Taal: Grieks

Statistieken

Komt 13x voor in 3 Bijbelboeken.

Zie hier voor een verklaring van de gebruikte coderingen.

Woordstudie

hagion, bn onzijdig van ἅγιος G00040;


1) eerbiedwaardig, verering waard 1a) van dingen die, omdat ze enig verband hebben met God, een zekere onderscheiding en recht op eerbied hebben, zoals plaatsen die heilig zijn voor God en niet ontwijd mogen worden 1b) van personen van wiens diensten God gebruik maakt, zoals b.v. apostelen 2) apart gezet voor God om, als het ware, uitsluitend van Hem te zijn 3) diensten en offeranden 3a) bereid voor God met plechtige rite, rein, schoon 4) in morele zin, zuiver, zonder zonde, heilig


Bronnen

Lexicon G. Abbott-Smith

Voor meer informatie: G. Abbott-Smith's A Manual Greek Lexicon of the New Testament (New York: Scribner's, 1922)

ἅγιος, -α, ον (< ref target="#ἅγός"τό ἅγός, religious awe; ἅζω, to venerate), [in LXX chiefly for קֹ֫דֶשׁ H6944;] primarily, dedicated to the gods, sacred (Hdt.; rare in Att., never in Hom., Hes. and Trag., who use ἁγνός), hence, holy, characteristic of God, separated to God, worthy of veneration. 1. Its highest application is to God himself, in his purity, majesty, and glory: Lk 1:49, Jo 17:11, Re 4:8 (a) of things and places which have a claim to reverence as sacred to God, e.g. the Temple: Mt 24:15, He 9:1; (b) of persons employed by him, as angels: I Th 3:13; prophets, Lk 1:70; apostles, Eph 3:5. 2. Applied to persons as separated to God's service: (a) of Christ, Mk 1:24, Jo 6:69, Ac 4:30; (b) of Christians, Ac 9:13, Ro 1:7, He 6:10, Re 5:8. 3. In the moral sense of sharing God's purity: Mk 6:20, Jo 17:11, Ac 3:14, Re 3:7. 4. Of pure, clean sacrifices and offerings: I Co 7:14, Eph 1:4.

SYN.: ἁγνός, pure, both in ceremonial and spiritual sense; ἱερός (sacer), sacred, that which is inviolable because of its (external) relation to God; ὅσιος (sanctus as opp. to nefas), that which is based on everlasting ordinances of right. (Cf. Tr., Syn., §lxxxviii; DB, ii, 399 f.; Cremer, 34, 594-601; MM, VGT, s.v.)

Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon

Voor meer informatie: Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon (1940)

ἅγιος ᾰ, α, ον,
  devoted to the gods:
__I in good sense, sacred, holy:
__I.1 of things, especially temples, ἈΦροδίτης ἱρὸν ἅ. Herodotus Historicus 2.41 ; ἱρο᾽ν Ἡρακλέος ἅ. prev. work 44, compare Plato Philosophus “Critias” 116c, Xenophon Historicus “Historia Graeca (Hellenica)” 3.2.19; θηρίον Antiphanes Comicus 147.7; νηὸν ἐπὶ τῷ χάσματι Ἥρης ἅ. ἐστήσατο Lucianus Sophista “Syr.D.” 13: generally, θυσίαι, ξυμβόλαια, Isocrates Orator 10.63, Plato Philosophus “Leges” 729e (Sup.) ; μητρός.. ἐστι πατρὶς ἁγιώτερον prev. author “Cri.” 51a; ὅρκος ἅ. Aristoteles Philosophus “Mirabilia” 834b11 ; ἅ., τό, temple, “OGI” 56.59 (from Canopus), LXX.Exo.26.33, al., cf. NT.Heb.9.2; τὸ ἅ. τῶν ἁγίων +NTHoly of Holies, LXX same place; τὰ ἅ. τῶν ἁ. “3 Ki.” 8.6, etc., cf. NT.Heb.9.3.
__I.2 of persons, holy, pure, Aristophanes Comicus “Aves” 522 (anap.); λαὸς ἅ. Κυρίῳ LXX.Deu.7.6, al.; +5th c.BC+ οἱ ἅ. the Saints, NT.1Cor.6.1, al.; πνεῦμα ἅ. the Holy Spirit, NT.Matt.3.11, al. adverb ἁγίως καὶ σεμνῶς ἔχειν Isocrates Orator 11.25.
__II in bad sense, accursed, execrable, Cratinus Comicus 373, 1Eustathius Episcopus Thessalonicensis 1356.59.—Never in Homerus Epicus, Hesiodus Epicus, or Trag. (who use ἁγνός) ; rare in Attic dialect (see. above). (Possibly cognate with Sanskrit yajati 'sacrifice'.)

Synoniemen en afgeleide woorden

Grieks ἅγιος G40 "heilige, heilig (iets zeer)";

Literatuur


Commentaar

Zie de huisregels welk commentaar wordt opgenomen!


Mede mogelijk dankzij

Hadderech