Jemenitische joden

Zie ook: Tien verloren stammen,

Jemenitische joden zijn die Joden die zich in het verleden hebben gevestigd in Jemen. Het Jemenitische Jodendom behoort tot een van de oudste in de wereld. Zij vallen in de Mizrachi (oosterse) categorie van Joden, hoewel zij verschillen van andere Mizrachi Joden die een proces van gehele of gedeeltelijke assimilatie hebben ondergaan met Sefardische liturgie en gebruiken.

Inhoud

Afstamming

Sommige Jemenitische Joodse families zijn tradities bewaard met betrekking tot hun stamverwantschap, gebaseerd op gedeeltelijke genealogische gegevens die van generatie op generatie zijn doorgegeven. Sommigen van hen stammen af van Juda, anderen van Benjamin, weer anderen van Levi en Ruben. Van bijzonder belang is een vooraanstaande Joodse familie in Jemen die haar afstamming terugvoert op Bani, een van de zonen of afstammelingen van Perez (cf. 1 Kron. 9:4), de zoon van Juda (Yehuda Levi Nahum, מיצירות ספרותיות מתימן, p. 191-193).

Vanwege hun relatief eeuwenlange isolatie hebben ze tradities die hen onderscheidt van Asjkenazische Joden, Sefardische Joden en andere Joodse groepen. Dit onderscheidt is vooral zichtbaar in de gebruiken en in hun eigen versies van manuscripten, interpunctie in het Hebreeuws en Aramees en meer (teman.org.il, היסטוריה).


Geschiedenis

Er zijn talloze verslagen en tradities over de aankomst en vestiging van Joden in de verschillende regio's in Zuid Arabië. Zo is er een overlevering dat koning Salomo een expeditie stuurde naar dit gebied. Terwijl een andere traditie zegt dat na het bezoek van de koningin van Sheba aan Salomo, sommige Jemenitische stammen overgingen tot het Judaïsme of assimileerden met de Joden die hierheen gingen.

Vanwege de culturele band van het Jemenitische Jodendom met Babylon is er de theorie dat ze tijdens of na de ballingschap richting Jemen trokken (Yehudah Ratzaby, "Documenten over de Joden van Jemen", Sefunot, p. 289).

Archeologische gegevens over het jodendom in Jemen verschenen voor het eerst tijdens de heerschappij van het Himyaritische Koninkrijk, dat in 110 v.C. in Jemen werd gevestigd. Verschillende inscripties in Musnad schrift uit de tweede eeuw v.C. verwijzen naar de bouw van synagogen die zijn goedgekeurd door Himyaritische koningen. In de nasleep van de Bar-Kochba opstand, was er een aanzienlijke Joodse emigratie van Judea naar Jemen (M. Gilbert, p. 4).

In 1882, tijdens de Ottomaanse bezetting van Jemen, was de eerste grote migratie naar Israël en werd אעלה בתמ"ר "ik zal opgaan naar de dadelboom" genoemd (teman.org.il, היסטוריה). Hierbij een woordspel op בתמר welke de numerieke waarde van 642 heeft en overeenkomt met de Joodse jaartelling [5]642 welke gelijk is aan 1882 in de Gregoriaanse jaartelling. Nadat het Ottomaanse regiem de Jemenitische Joden als een aparte groepering beschouwden kwam er in 1907 een tweede migratie op gang, deze keer vooral uit de gebieden Saʿadah en Ḥaydan ash-Sham. Niet veel later vanaf 1911 tot de Eerste Wereldoorlog kwam onder invloed van de zionist Shmuel Warshawsky een derde migratiegolf.

Na de oprichting van de staat Israël ontstonden er razzia's tegen de Jemenitische Joden en in 1949-50 werd, onder de noemer כנפי נשריםOn Eagles’ Wings (cf. Ex. 19:4; Jes. 40:31), een reddingsoperatie vanuit Israël georganiseerd waarbij 49.000 Joden uit Jemen naar Israël kwamen (teman.org.il, היסטוריה).


Aangemaakt 15 september 2021


Koop nu

Commentaar

Zie de huisregels welk commentaar wordt opgenomen!